Komentarz do Diwrej ha-jamim II 2:3

הִנֵּה֩ אֲנִ֨י בֽוֹנֶה־בַּ֜יִת לְשֵׁ֣ם ׀ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֗י לְהַקְדִּ֣ישׁ ל֡וֹ לְהַקְטִ֣יר לְפָנָ֣יו קְטֹֽרֶת־סַמִּים֩ וּמַעֲרֶ֨כֶת תָּמִ֤יד וְעֹלוֹת֙ לַבֹּ֣קֶר וְלָעֶ֔רֶב לַשַּׁבָּתוֹת֙ וְלֶ֣חֳדָשִׁ֔ים וּֽלְמוֹעֲדֵ֖י יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ לְעוֹלָ֖ם זֹ֥את עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃

Oto mam zamiar zbudować dom na imię Pana, mego Boga, poświęcić go Jemu i spalić przed Nim kadzidło słodkich przypraw, i na wieczne chleby, i na całopalenia rano i wieczorem, w szabaty i nowe księżyce oraz w wyznaczone okresy Pana, Boga naszego. To jest rozporządzenie na zawsze dla Izraela.

רש"י

מצודת דוד

רלב"ג

מנחת שי

מלבי"ם

חומת אנך

רש"י

רש"י